Τετάρτη, 28 Σεπτεμβρίου 2011

φωτάκια

ιδέα τρόπον τινά κλεμμένη από την pepperann 

Φωτάκια. Πολύχρωμα, ατμοσφαιρικά φωτάκια. Αναβοσβήνουν, τρεμοπαίζουν και χάνονται. Όπως στις ταινίες, εκείνες τις ρομαντικές ονειροπόλες τρυφερές, με τους μεγάλους έρωτες, τις ζωές που αλλάζουν μέσα σε μια στιγμή, τη δυστυχία και τη θλίψη όλου του κόσμου μπροστά στα μάτια σου, τις ζεστές αγκαλιές και τα χαμόγελα. Χαμόγελα συγκαταβατικά, φοβισμένα, γεμάτα πόνο. Χαμόγελα αληθινά, που προσπαθούν να φανούν δυνατά, να μη λυγίσουν, να κρατήσουν λίγη από τη λάμψη τους. Με μια βαθιά, θολή και βραχνή νότα σισιοδοξίας. 
Έξω κάνει κρύο, μέσα κάνει κρύο, και τα φωτάκια απλώνονται μαγικά σαν αντίδοτο. Προσπαθούν να ξεγελάσουν τη θλίψη σου. Της χαρίζουν κοσμοπολίτικο αέρα φαντασμαγορίας, τη ζεσταίνουν. Την κάνουν να μοιάζει με σπίτι φιλόξενο. Είναι στη μελαγχολία που κατοικείς, με φωτάκια ή χωρίς.

6 σχόλια:

Μαρία είπε...

Aναρωτιέμαι από που πήρες την έμπνευση αυτή...Είναι όμως πολύ όμορφη! Τέλειο μενίνα!:)

παναγιώτα είπε...

"Με πόσα φωτάκια θα στολίσεις τη θλίψη σου απόψε?" η ακριβής φράση αναφοράς.
ευχαριστώ μενίνα :)

ήλι είπε...

τι όμορφο..

την πολύ γλυκιά καλησπέρα μου. :)

παναγιώτα είπε...

καλησπέρα και καλώς ήρθες!

Ivone Costa είπε...

Hoje, decidi-me a tentar perceber algumas palavras. Ora vamos lá a ver:

scholia- continuar a ser comentário, anotação.

poluchroma- de muitas cores?

kai - continua a ser "e"

oneiropoles - tem a ver com sonho?

dustuchia - má sorte?

kosmou - mundo? ordem?

dunata- tem a ver com força?

sou- tu?

aera-sempre?

philoxeno - amigo do que é estrangeiro?

eivai - ser?

Já não há declinações?

:) Faz sempre uns comentários tão bonitos no meu blogue e eu venho aqui com estes despropósitos ...

παναγιώτα είπε...

:)
Peço desculpas, o comentário foi colocado nos "spam" e só agora é que o vi...

Fico surpreendida, percebe muita coisa!!
ονειροπόλες (ονειροπόλος, -α, -ο): sonhadores
κόσμου (κόσμος): mundo e gente, acho que não tem nada a ver com ordem, pelo menos não se usa assim
δυνατά (δυνατός, -ή, -ό): fortes
σου (ονομ. εσύ, γεν. σου, αιτ. σε, κλητ. εσύ): é forma átona e acompanha sempre algum verbo (como objecto), ex. "σου δίνω - dou-te", também funciona como pronome possessivo, ex. "το χέρι σου - a tua mão"
αέρα (αέρας): ar (poderá ser esta a origem da palavra portuguesa?)
(sempre é πάντα)
φιλόξενο: é isso mesmo literalmente, mas usa-se como hospitaleiro (?), enfim, é aquele ou aquilo que recebe com hospitalidade
είναι: é (το είναι: o ser como nome, ex. "το ανθρώπινο είναι - o ser humano", "το είναι μου - o meu ser, eu")
No resto dos casos acertou mesmo! Com pouca prática poderia aprender a língua... E se precisar de ajuda, o prazer será todo meu!

Obrigadinha pela visita, a senhora e os seus comentários são sempre bem-vindos! Nada de despropósitos.