Πέμπτη, 16 Φεβρουαρίου 2012

ήρθε, η στιγμή που όλοι περιμένατε!

Είναι κάποια πράγματα στη ζωή, κάποιες στιγμές, που περιμένεις πώς και τί, ανυπομονείς, φαντασιώνεσαι, ονειρεύεσαι, τελειοποιείς ξανά και ξανά. Ίσως και από φόβο, από δέος για το πρωτόγνωρο, το άγνωστο. Όπως η στιγμή που θα μείνεις μόνος σου, όπως η μέρα που θα περάσεις στο πανεπιστήμιο, όπως η πρώτη σου φορά, όπως το πρώτο σου μεγάλο ταξίδι, όπως όταν θα κάνεις παιδί, όπως η μέρα της αποφοίτησής. Όπως τώρα.
Είναι που τις έχεις ζήσει τόσο πολύ, ξανά και ξανά στο μυαλό σου αυτές τις μέρες, που θα 'θελες να είναι λίγο μεγαλύτερες. Είναι που σου φάνηκαν τόσο πολλές, τόσο μεγάλες οι εκδοχές, που θα 'θελες τώρα να ήταν όλα λίγο πιο σύνθετα. Μα πάνω απ' όλα είναι που πίστεψες ότι οι μεγάλες στιγμές κυλάνε διαφορετικά. Είναι που νόμισες ότι όλα θα γίνονταν τελετουργικά, αργά, φωτεινά και κινηματογραφημένα, μ' εσένα να παρακολουθείς από μια άκρη, νηφάλια και χαμογελαστά.
Κι όμως, όχι. Όλες οι μέρες είναι ίδιες. Κι εσύ είσαι πάντα μέσα στο πλάνο, ποτέ στη θέση του σκηνοθέτη, ούτε καν στου θεατή. Κι ο χρόνος, κι ο χώρος, είναι μικρός, και δε σε χωράει. Δε χωράει τις φαντασιώσεις σου. Και δε συγχωρεί, ούτε αφήνει περιθώρια για επανεγγραφές. Απλώς υπάρχει, απλώς περνάει, αμείλικτα. Αμείλικτα γρήγορα. Και ψάχνεις να βρεις το pause, για να απολαύσεις τη στιγμή, μα έχεις χάσει το κοντρόλ. Και όλα απλώς συμβαίνουν, κι εσύ απλώς συμμετέχεις, δε σταματάς, τρέχεις, μόνο μπροστά.

Και φοβάσαι πως σε λίγο όλα θα έχουν γίνει αφρός στη μνήμη. Και τα "θα" του παρελθόντος θα έχουν μετατραπεί σε "αν". Χωρίς να το έχεις καταλάβει, τα όνειρα θα έχουν γίνει νοσταλγικές αναπολήσεις.


4 σχόλια:

Ελένη είπε...

Αχ, αυτός ο χρόνος! Τρέχει κι εμείς πρέπει να τον κυνηγάμε από πίσω. Μετά από πολύ καιρό, ο χρόνος με φοβίζει ξανά. Και γι' αυτό το λόγο προσπαθώ να απολαμβάνω τις στιγμές. Ακόμα κι αν είμαι μέσα στο πλάνο, ακόμα κι αν κάθε μέρα που περνά με τρομάζει όλο και πιο πολύ όταν την σκέφτομαι το βράδυ.
Απόλαυσε τις στιγμές σου και αποθήκευσέ τις καλά σε καρδιά και μνήμη, πριν ο χρόνος κυλήσει βίαια και στο απαγορεύσει!
Καληνύχτα:*

Άρτεμις είπε...

Τώρα μάλιστα!

παναγιώτα είπε...

Δεν είναι για να τον φοβάσαι ο χρόνος, απλώς αφέσου και πήγαινε μαζί του... Και κράτα όσο περισσότερες στιγμές μπορείς! Ευχαριστώ για το σχόλιο Ελένη! Καληνύχτα!

Χαιρετώ τη γλυκιά μου Άρτεμις!

ΛΥΚΟΣ είπε...

"I mean, if you got a cat for one day, man - I mean, if you, say, say, maybe you want a cat for 365 days, right - You ain't got him for 365 days, you got him for one day, man. Well I tell you that one day, man, better be your life. Because, you know, you can say, oh man, you can cry about the other 364, man, but you're gonna lose that one day, man, and that's all you've got. You gotta call that love, man. That's what it is, man. If you got it today you don't want it tomorrow, man, 'cause you don't need it, 'cause as a matter of fact, as we discovered on the train, tomorrow never happens, man. It's all the same fucking day, man."

Janis Joplin